9/3/2009 - SEVDA-3

Yazıyorum elimden geldiğince..
Ağlamak en kolayıymış meğer...
Şimdi Solgun yapraklar düşüyor gözlerimden.
Umutlarıma erişemiyorum artık, uzuklaşıyorlar benden..
Biraz düşünmek için bir an bir zaman kolluyorum..
Ve bir kalem arıyor ellerim,
Hayallerimi, kederlerimi yazmak için..
Hani tez geçerdi sancısı sevmenin
Ben hala anlamsız deli sancılar ile sürünüyorum
Vedasız ansız bir gidişti bu..
Suratıma vurulan bir tokat misali
Anılarımı silemiyorum, sanki dün gibi yaşıyorum hala
İçimde bir yangın bir tufan,,,
Biraz dargın biraz kırgın gönlüm...
Düşündükçe sancılarım artıyor, çılgına dönüyorum
Kendimden geçiyorum, dönecek diye hala avunuyorum